-αγα


-αγα
ρηματική κατάληξη παρατατικού συνηρημένων ρημάτων, π.χ. νικώ- νίκαγα, πουλώ - πούλαγα, τραγουδώ - τραγούδαγα κ.ά. Η κατάληξη προήλθε από τον μεταπλασμό τής καταλήξεως -ει τού πρτ. τών συνηρ. ρημάτων (εθώρ-ει) σε -ειε (εθώρ-ειε), επειδή η κατάληξη -ε ήταν για το κοινό γλωσσικό αίσθημα η κανονική κατάληξη τού γ' ενικού πρτ. (λέ-ει - έλεγ-ε, παίρν-ει - έπαιρν-ε κ.ά.). Από περιπτώσεις ρημάτων όπου προ τού -ειε υπήρχε ηχηρό σύμφωνο (π.χ. ρ, δ, ζ) η κατάληξη -ειε μεταβλήθηκε φωνητικώς σε - (π.χ. -ρjε, -δjε, -ζjε) και μεταξύ τού ηχηρού και τού j αναπτύχθηκε φωνήεν ι, π.χ. εθώρει-ε (αντί εθώρει) > εθώρ-ι-γε. Από συμφυρμό τής καταλήξεως -ιγε και τής -α (ενίκα, τραγούδα) προήλθαν οι καταλήξεις -αγε και -αγες (< -α + - ιγες), απ’ όπου μετά και -αγα, -άγαμε κ.ο.κ. Οι καταλήξεις αυτές γενικεύτηκαν μετά τη σύγχυση τών ρημάτων σε -έω και -αω, π.χ. τραγούδα + τραγούδιγε > τραγούδαγε κ.ά. (Χατζιδ. ΜΝΕ 1.48).

Dictionary of Greek. 2013.


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.